موارد مهم هنگام تنظیم قرارداد 

طبق تعریف قانون تعهدات ترکیه، قرارداد یک معامله حقوقی است که بر اساس اراده متقابل طرفین تنظیم می شود. هدف اصلی قراردادها انعکاس دقیق خواسته های طرفین و به حداقل رساندن اختلافات احتمالی است که ممکن است در آینده ایجاد شود. بنابراین توجه به عناصر ضروری که باید در هنگام تنظیم قرارداد لحاظ شود، حائز اهمیت است. اول و مهمتر از همه، عناوین کلیدی که باید در یک قرارداد معمولی گنجانده شوند به شرح زیر است:

• 1) نوع قرارداد (مانند کار، ساخت و ساز، نمایندگی)
• 2) اطلاعات شناسایی و آدرس های اطلاع رسانی طرفین
• 3) هدف قرارداد
• 4) موضوع قرارداد
• 5) تعاریف اصطلاحات به کار رفته در قرارداد
• 6) حقوق طرفین
• 7) تعهدات طرفین
• 8) مدت قرارداد
• 9) فسخ قرارداد
• 10) حوادث فورس ماژور
• 11) فسخ قرارداد
• 12) بند جریمه
• 13) مبالغ پرداختی و دپوزیت
• 14) ضمیمه ها (اسناد فنی، بخشنامه ها، دفتر ثبت تجارت و …)

یکی از جنبه های مهمی که در قراردادها باید به آن توجه داشت، الزامات رسمی است. اگر قراردادی طبق قوانین تنظیم نشده باشد، ممکن است باطل تلقی شود. حقوق و تعهدات طرفین باید به وضوح در قرارداد مشخص شود. تاریخ، مدت و تاریخ فسخ و شرایط تمدید قرارداد باید به وضوح مشخص شود. یک قرارداد باید دارای عنوان باشد و از صلاحیت قانونی طرفین هنگام امضای قرارداد اطمینان حاصل شود. در صورتی که مدارک شناسایی و بخشنامه امضا داشته باشند باید ضمیمه قرارداد شود. نمایندگان شرکت نیز باید از مهر خود همراه با امضای خود استفاده کنند. علاوه بر این، هر صفحه باید پاراف شده باشد و باید اطمینان حاصل شود که آخرین صفحه امضا شده است. در پایان قرارداد باید قید شود که از چند صفحه و نسخه تشکیل شده است. قرارداد را می توان در ابتدا به صورت پیش نویس تهیه و برای بررسی به طرف مقابل ارائه کرد و با مذاکره دوجانبه، موارد مورد اختلاف را حل کرد. یکی از مهمترین اصول یک قرارداد این است که مقاصد طرفین و آنچه از قرارداد می خواهند به وضوح و بدون ابهام قید شده  باشد. در صورت تمایل طرفین، مقررات مربوط به اقداماتی که باید در صورت بروز اختلاف انجام شود، مانند داوری یا میانجیگری، می تواند به قرارداد اضافه شود. هنگام تنظیم قرارداد، باید محتوای قرارداد مشخص شود و اینکه چه مقرراتی در مورد آن قرارداد اعمال می شود و چه عناصری باید در آن وجود داشته باشد، باید به دقت بررسی شود. یکی دیگر از جنبه های مهم در قراردادها، مکان و زمان اجرای آن است. علاوه بر این، گنجاندن یک بند صلاحیت قضایی می تواند سبب به حداقل رساندن اختلافات شود. یکی از حیاتی ترین جنبه ها در قراردادها، بند جریمه است که عواقب آن را در صورتی که یکی از طرفین به تعهدات خود در قرارداد عمل نکند، بیان می کند. می توان مبلغ معینی را به عنوان جریمه تعیین کرد و یا هر مجازاتی را که مغایر با قانون یا اخلاق نباشد تعیین کرد. علاوه بر این، در قراردادهای مشمول حق تمبر باید مشخص شود که چه کسی حق تمبر را پرداخت خواهد کرد. طبق قانون حق تمبر، اصول زیر در مورد قراردادهای مشمول حق تمبر اعمال می شود: امضا کنندگان قراردادها موظف به پرداخت حق تمبر هستند. نرخ حق تمبر در قراردادها 0.948٪ است. هر نسخه از قراردادهایی که در بیش از یک نسخه تنظیم شده است به طور جداگانه مشمول حق تمبر می باشد. اگر معاملات متعددی در یک قرارداد وجود داشته باشد که کاملاً از یکدیگر جدا بوده و از علل مختلف ناشی می شود، از معامله ای که مستلزم بالاترین حق الزحمه است، حق تمبر اخذ می شود. در مواردی که به صورت یک معامله تنظیم شده و از یک علت ناشی می شود اما شامل معاملات متعددی است که کاملاً از یکدیگر جدا هستند، از معامله ای که مستلزم بالاترین حق الزحمه است، حق تمبر اخذ می شود. حق تمبر قراردادهای منعقد شده طول یک ماه باید تا بیست و سوم ماه بعد به اداره مالیات گزارش شود. مالیات اظهار شده باید تا بیست و ششمین روز همان ماه به اداره مالیات پرداخت شود. در مواردی که نیاز به بدهی دائمی مالیاتی نباشد، قراردادها باید ظرف پانزده روز پس از تاریخ تنظیم قرارداد با اظهارنامه به اداره مالیات گزارش شود و در همان مدت پرداخت شود. به طور خلاصه هنگام تنظیم قرارداد توجه به عناصری مانند عنوان، تاریخ، موضوع، طرفین، خلاصه قرارداد، الزامات رسمی، حق تمبر، بندهای مجازات، اسناد مرجع و وکالتنامه، دادگاه صالح، تمدید قرارداد، سپرده های تضمینی، و بندهای عدم واگذاری ضروری است.