برداشتن ممنوعیت ورود به ترکیه از دو حکم قانون شروع می‌شود. ممنوعیت ورود به ترکیه حداکثر پنج سال است و ریاست اداره مهاجرت (Göç İdaresi Başkanlığı) فقط در صورت وجود تهدید جدی برای نظم عمومی یا امنیت عمومی می‌تواند آن را حداکثر ده سال دیگر تمدید کند (قانون خارجیان و حمایت بین‌المللی شماره 6458، ماده ۹/۳). همین ریاست می‌تواند ممنوعیت را بردارد، یا آن را در سابقه نگه دارد و با این حال اجازه ورود برای مدتی معین بدهد (ماده ۹/۶). بنابراین صبر کردن تا پایان مدت فقط یکی از سه راه است و اغلب کندترین آنها.
چه کسی ممنوعیت ورود به ترکیه را صادر می‌کند و بر چه مبنایی؟
ماده ۹ قانون 6458 دو مبنا ذکر می‌کند. ریاست اداره مهاجرت می‌تواند ورود خارجی‌ای را که ورودش از نظر نظم عمومی، امنیت عمومی یا سلامت عمومی نامطلوب تشخیص داده شود، در صورت لزوم پس از اخذ نظر نهادهای مربوط، ممنوع کند (ماده ۹/۱). و ورود خارجی‌ای که از ترکیه دیپورت شده است، به تصمیم همین ریاست یا استانداری ممنوع می‌شود (ماده ۹/۲). ممنوعیت به صورت یک محدودیت (tahdit) با کد داخلی در سابقه ثبت می‌شود؛ کد نوع محدودیت را به مرزبانی نشان می‌دهد و علت آن از پرونده خوانده می‌شود.
دو وضعیت ممکن است اصلاً به ممنوعیت نینجامد. خارجی‌ای که مدت ویزا یا مجوز اقامتش تمام شده و پیش از آنکه مقامات تخلف را کشف کنند خودش برای خروج به استانداری مراجعه کرده است، به شرط پرداخت جریمه اداری و فراتر نرفتن از مدت‌های تخلفی که وزارت تعیین می‌کند، ممکن است از ممنوعیت معاف شود، حتی اگر برای او قرار دیپورت صادر شده باشد (ماده ۹/۴). خارجی‌ای که طبق ماده ۵۶ به ترک کشور دعوت شده و در مهلت داده‌شده خارج شده است نیز ممکن است معاف شود (ماده ۹/۵).
آیا در دوره ممنوعیت می‌توان وارد ترکیه شد؟
بله، اگر ریاست اجازه دهد. ماده ۹/۶ به آن اجازه می‌دهد ممنوعیت را نگه دارد و ورود برای مدتی معین را مجاز کند؛ این اجازه در عمل به شکل ویزای مشروط به مدت و هدف مشخص (meşruhatlı vize) صادر می‌شود: ممنوعیت در سابقه باقی می‌ماند و شخص برای مدت و هدف ذکرشده وارد می‌شود. ما این ویزا را برای موکلانی که ممنوعیت ورود دارند می‌گیریم و آنها واقعاً وارد می‌شوند. این ابزاری است که خود قانون پیش‌بینی کرده، نه استثنا، و اغلب برای یک مراسم خانوادگی، جلسه دادگاه، فروش ملک یا کاری تجاری که نمی‌تواند تا پایان ممنوعیت صبر کند راه درست است.
ممنوعیت ورود چگونه برداشته می‌شود؟
ریاست اداره مهاجرت می‌تواند ممنوعیت را بردارد (ماده ۹/۶). درخواست بر پرونده استوار است: علت ممنوعیت، شرایط اقامت غیرمجاز یا دیپورتی که پیش از آن بوده، جریمه‌های پرداخت‌شده، پیوندهای خانوادگی، کاری و ملکی در ترکیه و دلایلی که نشان می‌دهد محدودیت دیگر به هدف خود خدمت نمی‌کند. رد درخواست از سوی ریاست یک تصمیم اداری است که در دادگاه اداری ترکیه (idare mahkemesi) قابل اعتراض است.
ممنوعیت ورود به ترکیه چقدر طول می‌کشد؟
حداکثر پنج سال (ماده ۹/۳). فقط در صورت تهدید جدی برای نظم عمومی یا امنیت عمومی، ریاست می‌تواند آن را حداکثر ده سال دیگر تمدید کند. ممنوعیتی که در مرز بی‌پایان معرفی می‌شود، با همین سقف و با علتی که در پرونده ثبت شده سنجیده می‌شود.
اگر پشت ممنوعیت قرار دیپورت باشد چه؟
در این صورت نخست قرار دیپورت خوانده می‌شود. طبق ماده ۵۳/۳ خارجی، نماینده قانونی یا وکیل او می‌تواند ظرف هفت روز از ابلاغ قرار به دادگاه اداری مراجعه کند؛ تا مهلت مراجعه جاری است و تا دعوا در جریان است، شخص بدون رضایت خودش اخراج نمی‌شود و دادگاه ظرف پانزده روز از تکمیل پرونده رأی می‌دهد و رأی آن قطعی است. هفت روز از تاریخ ابلاغ حساب می‌شود، نه از روز اخراج. اگر ابلاغ معیوب بوده باشد، که دادگاه‌های اداری در این پرونده‌ها بسیار به آن حکم می‌دهند، مهلت اصلاً شروع نشده و به دیپورتی که دو یا سه سال از آن گذشته هنوز می‌توان در دادگاه اعتراض کرد. آنچه تصمیم را تعیین می‌کند این است که چه چیزی، به چه کسی، به چه زبانی و با امضای چه کسی ابلاغ شده است؛ به همین دلیل ما سند ابلاغ را پیش از آنکه کسی بگوید در بسته است می‌خوانیم.
کد محدودیت در آرای خود شورای دولتی ترکیه چیست؟
کد یک ثبت در پایگاه داده است، و آرای شعبه دهم شورای دولتی ترکیه (Danıştay) نشان می‌دهد هر کد چگونه توصیف شده و چه کسی آن را ثبت کرده است. ریاست اداره مهاجرت در برابر شعبه اعلام کرد که کد G-87 (Genel Güvenlik، یعنی «امنیت عمومی») کدی است که ممنوعیت ورود خارجی‌ای که ورودش از نظر نظم عمومی، امنیت عمومی یا سلامت عمومی نامطلوب تشخیص داده شده، بر اساس آن ثبت می‌شود (۲۱ نوامبر ۲۰۲۴، E.2020/4631, K.2024/5214)، و کد M-99 را کد اینترپل برای تعیین محل و هویت شخص توصیف کرد (۱۵ اکتبر ۲۰۲۴، E.2022/5776, K.2024/4048). در همین آرا کد G-87 را ریاست ثبت کرده بود؛ کد G-82 را اداره کل مبارزه با مهاجرت غیرقانونی و عملیات دیپورت همان ریاست (۸ مه ۲۰۲۵، E.2025/1842, K.2025/2458)؛ و کدهای Ç-138 و Ç-141، که دومی ممنوعیت ورود پنج‌ساله است، را اداره مهاجرت استان استانبول پس از مصاحبه واحد تحلیل ریسک فرودگاه و ثبت شخص به عنوان مسافر غیرقابل پذیرش (İNAD) (۱۴ ژانویه ۲۰۲۵، E.2025/60, K.2025/164).
این پرونده‌ها پنج نکته را روشن می‌کنند. کد باید بر اطلاعات مشخص استوار باشد: در پرونده G-87 شعبه مدارک پشت کد را خواست، مراجع هیچ اطلاعات یا سند مشخصی که آن را توجیه کند ارائه نکردند، ریاست اعلام کرد همه کدهای G-87 ثبت‌شده برای آن شخص برداشته شده است، و شعبه حکمی را که ممنوعیت را تأیید کرده بود نقض کرد (E.2020/4631). کدی که به شما گفته‌اند ممکن است اصلاً در سابقه نباشد: در یک پرونده V-87 ریاست اداره مهاجرت و اداره کل پلیس (Emniyet Genel Müdürlüğü) هر دو به دادگاه پاسخ دادند که هیچ کدی برای خواهان ثبت نکرده‌اند (۳ فوریه ۲۰۲۵، E.2025/62, K.2025/368)؛ پس سابقه پیش از آنکه دادخواست طرف دعوا را نام ببرد خوانده می‌شود. دادگاه صالح، دادگاه محلی است که مرجع صادرکننده تصمیم مورد اعتراض در آن قرار دارد (قانون آیین دادرسی اداری شماره 2577، ماده ۳۲): اگر درخواست رفع کد به اداره مهاجرت یک استان داده شود و آن اداره آن را رد کند یا پاسخی ندهد، دعوا در دادگاه همان استان رسیدگی می‌شود، حتی اگر کد را ریاست یا استان دیگری ثبت کرده باشد (E.2022/7448, K.2022/5868؛ E.2022/7310, K.2022/5681)، و استانبول برای کدهای فرودگاهی اداره استانبول (E.2025/60)، و دعوای کد و دعوای قرار دیپورت پشت آن، تا هر دو در جریان‌اند، نزد یک دادگاه جمع می‌شوند (۲۲ آوریل ۲۰۲۵، E.2025/1843, K.2025/2174). درخواست برداشتن کد همراه با وکالت‌نامه وکیل تقدیم می‌شود: اداره مهاجرت استان استانبول به درخواستی که بدون آن تقدیم شده بود هیچ اقدامی نکرد (۱۸ سپتامبر ۲۰۲۵، E.2025/3880, K.2025/3927). دعوا در دو مرحله به نتیجه می‌رسد: در یک پرونده G-87 رأی دادگاه اداری منطقه‌ای (bölge idare mahkemesi) در مرحله تجدیدنظر قطعی بود و شعبه رد فرجام‌خواهی از آن را تأیید کرد (۲۵ ژوئن ۲۰۲۵، E.2025/2035, K.2025/3225).
آرا دربارهٔ معنای کدها چه می‌گویند. معنای برخی کدها در متن خود آرای شعبه آمده است. در یک پرونده خودِ اقدام دو برچسب داشت: «G-Yurda Giriş Yasağı» (ممنوعیت ورود) و «087-Genel Güvenlik» (امنیت عمومی) (۲۵ نوامبر ۲۰۲۰، E.2016/14905, K.2020/5409). کد N-82 ورود شخص را به اجازهٔ قبلی (ön izin) منوط می‌کند، و ماده ۹/۷ قانون خارجیان و حمایت بین‌المللی شماره 6458 این شرط را به دلایل نظم عمومی، امنیت عمومی یا سلامت عمومی در اختیار ریاست، و به سبب جریمه‌های اداری و مطالبات عمومی پرداخت‌نشده در اختیار استانداری (valilik) گذاشته است؛ در سه پرونده اتباع آمریکا که در ۸ ژوئن ۲۰۲۳ رسیدگی شد، پس از ثبت N-82 یک مجوز اقامت لغو شد، یک درخواست اقامت با اخطار ترک کشور ظرف ده روز رد شد و قرار دیپورت صادر شد، و هر یک از این دعواها با دعوای اقدام N-82 نزد یک دادگاه جمع شد (E.2023/3149, K.2023/3371؛ E.2023/3217, K.2023/3370؛ E.2023/3241, K.2023/3372). کد N-78 با عنوان «حمل بیماری واگیردار» (bulaşıcı hastalık taşıma) آمده است (۱۲ دسامبر ۲۰۲۲، E.2022/7448, K.2022/5868)، و G-78 نیز در ثبتی از سال ۲۰۰۰ با همین عنوان (۱۰ مارس ۲۰۲۱، E.2016/13120, K.2021/1053)؛ O-100 با عنوان «پناهجوی ممنوع‌الورود» (Yurda Girişi Yasaklı Sığınmacı) (۲۲ ژوئن ۲۰۲۳، E.2018/2011, K.2023/4050)؛ G-26 با عنوان «فعالیت سازمان غیرقانونی» (Yasadışı örgüt faaliyeti)، همراه با قرار دیپورت بر پایه همان ثبت (۱۶ نوامبر ۲۰۲۳، E.2023/4480, K.2023/7022)؛ V-69 با عنوان «مجوز اقامت نامعتبر» (۸ دسامبر ۲۰۲۰، E.2015/4717, K.2020/5929)؛ V-70 با عنوان «ازدواج صوری» (formalite evlilik) و V-71 با عنوان «محل اقامت نامعلوم» (semti meçhul) (۸ ژوئن ۲۰۲۲، E.2017/920, K.2022/3148 و E.2017/1165, K.2022/3154)؛ و V-77 با عنوان «خارجی‌ای که معلوم شده از ترک‌های آهیسکا نیست» (Ahıska Türkü olmadığı anlaşılan yabancı) (۲۰ اکتبر ۲۰۲۱، E.2016/106, K.2021/4941). ریاست کدهای V را «کد پیگیری اداری» (idari takip kodu) می‌نامد (۱۷ دسامبر ۲۰۲۴، E.2024/6385, K.2024/6509). بسیاری از کدها فقط همراه با مرجعی که آن را ثبت کرده آمده‌اند: کد V-157 را اداره مهاجرت یک استان در پرونده دیپورت یک تبعه افغانستان ثبت کرده بود، کنار V-144 و V-162 که استانداری Kırklareli ثبت کرده بود، و هیچ رأیی معنای V-157 را نمی‌گوید (۱۳ فوریه ۲۰۲۴، E.2023/6644, K.2024/114)؛ V-160 را استانداری قونیه و اداره مهاجرت Sakarya ثبت کرده بودند (۳۰ اکتبر ۲۰۲۳، E.2023/5544, K.2023/6095؛ ۴ مارس ۲۰۲۴، E.2024/336, K.2024/440)، V-84 را اداره کل پلیس (۲۶ سپتامبر ۲۰۲۲، E.2022/5199, K.2022/4090) و V-87 را اداره مهاجرت غازی‌عنتاب (۲۷ فوریه ۲۰۲۵، E.2025/952, K.2025/1232)؛ Ç-120 در دو پرونده پشت ممنوعیت ورود به سبب تخلف از مدت ویزا بود (۸ دسامبر ۲۰۲۰، E.2020/3217, K.2020/5912؛ ۱۷ مه ۲۰۲۱، E.2016/2616, K.2021/2318)، و یک دادگاه بدوی Ç-104 را ممنوعیت ورود دوساله برای کسی توصیف کرد که پس از ورود قانونی تا دو سال بیش از مدت مجاز مانده بود (۲۲ مه ۲۰۲۴، E.2023/3752, K.2024/2090). پس اینکه کد شما ممنوعیت ورود است، شرط اجازهٔ قبلی است یا یک ثبت پیگیری، از سابقهٔ خود شما خوانده می‌شود. کد مدتی از آنِ خود هم ندارد؛ مدت را قرار ممنوعیت تعیین می‌کند: یک ثبت V-70 در سال ۲۰۰۹ با ممنوعیتی یک‌ساله همراه بود (E.2017/920, K.2022/3148)، ممنوعیت O-100 که در ۲۲ نوامبر ۲۰۱۷ ثبت شده بود تنها در ۳۱ مارس ۲۰۲۳ به سبب پایان مدت برداشته شد (E.2018/2011)، و ماده ۹/۳ قانون 6458 هر ممنوعیتی را به حداکثر پنج سال محدود می‌کند و تنها در صورت تهدید جدی برای نظم عمومی یا امنیت عمومی حداکثر ده سال دیگر تمدید می‌شود؛ جدولی که برای یک کد مدت ثابت می‌نویسد یا آن را دائمی می‌خواند، پرونده را نمی‌خواند.
چه چیزی دعوا را در ماهیت می‌برد. آمدن نام در یک فهرست دلیل نیست: در چهار پرونده G-87 اتباع روسیه، ممنوعیت بر فهرستی از پلیس دربارهٔ خارجیانی که گفته می‌شد ترکیه را مسیر رفتن به مناطق درگیری قرار داده‌اند، بر پیامی از واحد اینترپل فدراسیون روسیه، بر فهرستی بیست‌نفره که تنها عبارت «از جهت امنیت عمومی و ملی ما» را داشت و سازمان اطلاعات ملی ترکیه (MİT) دربارهٔ آن به دادگاه اعلام کرد هیچ اطلاعات یا سندی پشت کد ندارد، و بر فهرست نام‌های «محرمانه» از ادارهٔ اطلاعات پلیس استوار بود؛ چون در پرونده نه اطلاعات مشخصی بود و نه تحقیق یا تعقیب کیفری، شعبه هر حکمی را که ممنوعیت را تأیید کرده بود نقض کرد و به رأی دادگاه قانون اساسی ترکیه استناد کرد که مراجع باید اطلاعات کافی و جدی به دادگاه ارائه کنند (۱۷ مه ۲۰۲۱، E.2016/3770, K.2021/2312 و E.2016/2309, K.2021/2311؛ ۱۰ ژوئن ۲۰۲۱، E.2016/16059, K.2021/3251؛ ۱۴ مارس ۲۰۲۳، E.2021/1714, K.2023/1215؛ دادگاه قانون اساسی، درخواست شماره 2018/6143، ۱۶ دسامبر ۲۰۲۰). همین رأی، آن‌گونه که شعبه نقل می‌کند، می‌گوید نمی‌توان از مراجع خواست که پرونده کیفری یا حکم محکومیتی در کار باشد، اما آنها باید اطلاعات کافی و جدی دربارهٔ فعالیت خود شخص در اوضاع و احوال پرونده به دادگاه ارائه کنند (بند ۵۳). آخرین این پرونده‌ها همهٔ راه را نشان می‌دهد: شعبه نخست در ۱۶ دسامبر ۲۰۲۰ رد دعوا را تأیید کرده بود، سپس با درخواست اصلاح رأی (karar düzeltme) از رأی خود برگشت، دادگاه بدوی ممنوعیت را ابطال کرد و شعبه این ابطال را در ۴ آوریل ۲۰۲۴ تأیید کرد (E.2024/339, K.2024/1368). این خودکار نیست: شعبه رد دعوا را در پرونده یک تبعه روسیه با تبار چچنی (۲۵ نوامبر ۲۰۲۰، E.2016/2826, K.2020/5410)، با اکثریت آرا در پرونده شش تبعه ازبکستان که بر نامهٔ ادارهٔ اینترپل و یوروپل پلیس استوار بود (E.2016/14905)، و در پرونده یک تبعه بریتانیا در سپتامبر ۲۰۲۱ (E.2016/3158, K.2021/4456) تأیید کرد؛ پس پرونده بر آنچه مرجع واقعاً ارائه کرده ساخته می‌شود. ممنوعیت نامتناسب از میان می‌رود: ممنوعیت ورود پنج‌ساله‌ای که با کد Ç-120 برای یک تبعه اوکراین ثبت شده بود، چون در مرز نتوانسته بود هزینهٔ اقامت جریمه‌دار به مبلغ 545,25 لیر ترکیه را بپردازد، به دلیل نامتناسب بودن ابطال شد؛ دادگاه بدوی یادآور شد که بخشنامهٔ خود وزارت برای یک تا سه ماه ماندن بیش از مدت مجاز سه ماه ممنوعیت پیش‌بینی کرده است، و رأی شعبه در تأیید ابطال قطعی است (۸ دسامبر ۲۰۲۰، E.2020/3217, K.2020/5912). کد به‌تنهایی دلیل رد اقامت نیست: رد مجوز اقامتی که فقط بر V-70 تکیه داشت، وقتی مرجع نتوانست نشان دهد کد بر چه استوار است، ابطال شد؛ در یکی از دو پرونده کد ده روز پس از طرح دعوای طلاق ثبت شده بود و حکم طلاق برای همسر خارجی نفقه تعیین کرده بود (۲۰ اکتبر ۲۰۲۱، E.2016/1634, K.2021/4944؛ ۱۷ مه ۲۰۲۱، E.2016/2024, K.2021/2317). زندگی خانوادگی به حساب می‌آید: ممنوعیت ورود به سبب تخلف از ویزا برای یک تبعه مولداوی که همسر یک شهروند ترکیه و مادر کودکی خردسال بود، با در نظر گرفتن ماده ۸ کنوانسیون اروپایی حقوق بشر ابطال شد، و شعبه این حکم را تأیید کرد، هرچند مرجع در این میان کد Ç-120 را برداشته و ادعا کرده بود دعوا موضوع خود را از دست داده است (۱۷ مه ۲۰۲۱، E.2016/2616, K.2021/2318).
پرونده چگونه پیش برده می‌شود. محل تقدیم درخواست، دادگاه را تعیین می‌کند: اگر درخواست رفع کد به اداره مهاجرت یک استان داده شود و آن اداره آن را رد کند یا پاسخی ندهد، دعوا در دادگاه اداری همان استان رسیدگی می‌شود، حتی اگر کد را ریاست یا استان دیگری ثبت کرده باشد، زیرا تصمیم مورد اعتراض همان رد است (شانلی‌اورفا، E.2022/7448؛ استانبول، ۵ دسامبر ۲۰۲۲، E.2022/7310, K.2022/5681؛ دیاربکر، ۱۹ سپتامبر ۲۰۲۳، E.2023/3925, K.2023/4569؛ آدانا، E.2025/952)، و رد درخواستی که به ریاست داده شده در دادگاه اداری آنکارا قابل اعتراض است (۳۰ اکتبر ۲۰۲۳، E.2023/5351, K.2023/6093). در دو پرونده از این‌ها ریاست به دادگاه اعلام کرد که درخواستی که به ادارهٔ استان داده شده بود هرگز به دست او نرسید (E.2022/7448؛ E.2022/7310)، در حالی که اختیار برداشتن ممنوعیت با ریاست است (قانون 6458، ماده ۹/۶)؛ پس درخواست به ریاست یا به مرجعی که کد را ثبت کرده داده می‌شود و دادگاه از همین انتخاب معلوم می‌شود. دادگاه می‌تواند گزارش محدودیت‌های GöçNet را بخواهد: در دعوایی علیه کدهای G-87 و G-43 ریاست پاسخ داد که هیچ کدی ثبت نکرده و گزارش را فرستاد، و از آن معلوم شد کدهای V-160 را اداره مهاجرت Sakarya ثبت کرده است (E.2024/336). سابقهٔ همنام شما سابقهٔ شما نیست: در یک پرونده V-87 ریاست با مشخصات هویتی خواهان (شماره تابعیت، نام پدر و مادر، تاریخ تولد) در GöçNet جستجو کرد و هیچ سابقه‌ای نیافت، و با جستجوی نام، کد را روی خارجی دیگری با همان نام یافت (E.2024/6385). مهلت اعتراض به ممنوعیتی که ابلاغ نشده از روزی شروع می‌شود که از آن باخبر شدید: ماده ۱۰ قانون 6458 ابلاغ ممنوعیت را لازم می‌داند، و جایی که ابلاغ نشده بود شعبه مهلت شصت‌روزهٔ طرح دعوا را از روزی حساب کرد که خواهان‌ها در اداره مهاجرت از ممنوعیت باخبر شدند؛ سپس ممنوعیت O-100 را که اداره مهاجرت قونیه برای کسانی ثبت کرده بود که درخواست حمایت بین‌المللی خود را پس گرفته و در مهلت سی‌روزه کشور را ترک کرده بودند ابطال کرد، زیرا پشت آن نه قرار دیپورتی بود و نه احراز نظم عمومی، امنیت یا سلامت که ماده ۹ می‌خواهد، و با آنکه مدت ممنوعیت تا آن زمان تمام شده بود، به ماهیت رسیدگی کرد (E.2018/2011, K.2023/4050، رأی بدوی قابل فرجام‌خواهی). روز آخر تا نیمه‌شب ادامه دارد: دادخواست تجدیدنظری که از درگاه وکلای UYAP در ساعت 23:57 آخرین روز از مهلت سی‌روزه فرستاده شده بود به‌موقع شمرده شد، هرچند دادگاه نسخه‌ای را که پنج دقیقه بعد فرستاده شده بود در پرونده گذاشت (E.2023/3752, K.2024/2090).
آیا بدون سفر به ترکیه می‌توان پرونده را پیش برد؟
بله. با وکالت‌نامه‌ای که در کنسولگری ترکیه یا نزد دفتر اسناد رسمی در کشور خودتان همراه با آپوستیل تنظیم می‌شود، ما پرونده‌ای را که ممنوعیت بر آن استوار است می‌خوانیم، درخواست را به ریاست تقدیم می‌کنیم، دعوا را در دادگاه اداری پیش می‌بریم و ویزای مشروط را درخواست می‌کنیم، در حالی که شما در جای خود می‌مانید.
مطالب مرتبط: وکیل دیپورت و ممنوعیت ورود در ترکیه.
این صفحه قانون 6458 را بر اساس متن تلفیقی mevzuat.gov.tr بیان می‌کند. این مطلب اطلاعات عمومی درباره حقوق ترکیه است و نظر درباره پرونده‌ای مشخص نیست؛ وکالت فقط با قرارداد امضاشده آغاز می‌شود.